يکی از بزرگترين مشکلاتی که مديران فناوری اطلاعات با آن روبرو هستند، تعداد بيش از اندازۀ سخت‌افزارهای سرويس دهنده سیستم های تک‌منظوره  (Single- purpose Server) می باشد. مهمترين علت براي افزايش تعداد چنين سخت افزارهايی ناسازگاری برنامه های کاربـردی است که بر روی سرورهای مختلف اجـرا می شوند که در نتيجه آن، مديران سيستم ترجيح می دهند که برنامه های کاربردی را بر روی سرورهای مجزا اجرا نمایند. در ابتدا افزايش تعداد سرورها مشکل چندان بزرگی به حساب نمی آيد بلکه با مرور زمان مشخص می گردد که هزينه های سنگين پنهانی برای افزايش بی رويه سرورها بايد پـرداخت نمود. هزينه های سخت افزاری، برق مصرفی سرورها، تجهيزات خنک کنندۀ مرکز داده، مکانی که سرورها بايد در آن نگهداری شوند و از همه مهمتر کارشناسان خبره‌ای که وظـيفه مديـريت سيستم‌ها را چه از لـحاظ سخت افزاری و چه از لـحاظ نرم‌افزاری، بر عهده دارند، مديران را مجاب می نماید که تلفيق سرويس‌دهنده‌ها (Server Consolidation) را به عنوان يک اصل مهم پذیرا باشند.

روش های مجازی سازی

مطمئن ترين روش براي Server Consolidation استفاده از تکنولوژی مجازی سازی (Virtualization) است. مجازی‌سازی امكان راه‌اندازی چند ماشين مجازی (Virtual Machine) را بر روی هر سخت‌افزار فيزيكی فراهم می نماید. هر يك از ماشين‌های مجازی ميتوانند دارای سيستم عامل خود باشند و آن را اجرا نمایند. به اين ترتيب با استفاده از مجازی‌سازی می توان بر روی يك سرور و در يك زمان، چندين سيستم عامل (حتی ناسازگار با هم) را راه اندازی نمودکه هر کدام از سيستم عامل‌ها يک برنامه کاربردی را اجرا می نمایند.